Başkan'dan

Değerli Meslektaşlarım,

İlaç Takip Sisteminin yarattığı kaos ve belirsizliklerin gölgesinde kutladığımız bir 14 Mayıs’ı daha geride bıraktık. İTS’ nin yarattığı sorunlarla boğuşuyor olsak da, mesleğimizin tek sorunu elbette sadece İTS değil. Ancak ülke genelindeki eczacıların büyük oranda serbest eczacılık yapıyor olması, İTS paydasındaki sorunları daha hissedilir hale getiriyor. Ben yaptım oldu mantığı ile şekillenen, altyapısı oluşturulmadan ve sahada uygulanabilirliği ile ilgili yeterli hazırlıklar tamamlanmadan, hayata geçirilen ilaç ve sağlık politikalarından yorulan eczacı ve meslek örgütleri ne yazık ki yalnız bırakılmaktadır. Sektörün diğer bileşenleri uygulama ile ilgili üzerlerine düşen yükümlülükleri en az eczacı meslektaşlarımız kadar yerine getirmiş olsalardı süreç bu derece zor ve belirsiz geçmeyecekti. Uygulama ile ilgili yeterli bir açıklama yapılmaması, kurumla yapılan görüşmelerin bir türlü sonuçlanamaması bu süreçte üyelerimize sağlıklı ve istikrarlı bilgi akışının aksamasına sebep olmuştur. Bu belirsizlikte kurumlar arası çatışma ve hatta çekişmeden kaynaklı yıpranmanın faturası da ne yazık ki eczacı odalarımıza ve meslektaşlarımıza ihale edilmiştir.

Yapay gündemler yaratarak, meslektaşlarımızın sürekli bir mücadele içerisinde bırakılarak gereksiz bürokrasinin içinde boğulması, artık pek de yabancı olmadığımız bir strateji. Resmin biraz dışına çıkıp bakıldığında bunu fark etmek aslında çok zor olmasa gerek. Eczacıyı hiçe sayan ve eczaneleri ise sadece ilaç satılan yerler olarak tanımlayan “İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu Yasa Tasarısı” nın aslında en önemli gündemimiz olması gerektiği kanısındayım. Bunun yanı sıra “Eczacı ve Eczaneler Hakkındaki Kanun”, serbest eczacılık alanında yığılmayı önleyecek şekilde düzenlenmelidir. Eczacı istihdamının farklı alanlara yönlendirilmesi, eczacılık fakültelerinin sayısının sınırlandırılması, kamu hastanelerindeki eczacılarımızın özlük haklarının iyileştirilmesi ve daha sıralamakla bitmeyecek nice sorunlarımız gündemimizden düşürülmeye çalışılmaktadır.

Tüm dünyadaki olumsuz siyasal ve ekonomik değişimlerden ülkemizde nasibini almakta ve tabi ki eczacılık mesleği de payına düşeni yüklenmek zorunda kalmaktadır. İlaç ve Eczacılık alanındaki hızlı değişime ayak uydurmak, geleceğe dönük kalıcı politikalar üretmekten geçmektedir.

Ancak;

Bir ülkenin diğer tüm alanlarda olduğu gibi, ilaç ve eczacılık alanındaki politikalarının da doğru ve akıllıca yönlendirilmesi, o ülkenin tüm kurumlarının aynı yönde hareket etmesi ile mümkün olabilir. Ne yazık ki son güncel uygulama konusunda Sağlık Bakanlığı ve SGK nın ciddi bir uyumsuzluk gösterdiğini hep birlikte izledik ve izlemeye devam ediyoruz.

Aldığı ya da alacağı kararlarla bugünkü ve gelecekteki eczacılığın şekillenmesinde etkili olan, Sağlık Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na bağlı SGK, YÖK ve hatta Rekabet Kurumu, ortak ve birbiriyle çelişmeyen meslek örgütümüzün de karar alma mekanizmasına daha çok dahil edildiği, politikaları geliştirerek uygulamaya koymalıdırlar. Bu da ancak siyasi iradenin, eczacılığın insan sağlığındakini öneminin farkındalığı ile göstereceği kararlı tavırla mümkün olacaktır.

İşte tüm bu nedenlerle meslek örgütümüzün, orta ve uzun vadede Türkiye’ deki eczacılığı modelleyecek biçimde perspektif ortaya koyması ve bu yöndeki çalışmalara hız vermesi gerekmektedir. Ulusal ve şeffaf bir eczacılık politikasının belirlenmesi, meslektaşlarımızın geleceğe daha güvenli bir biçimde bakmalarını sağlayacaktır.

Saygılarımla,